به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ سیدحمیدرضا حسینی در توضیح این جشنواره گفت: جشنواره «نوترانه» که در دل برنامه «هفت‌ترانه» پخش می‌شود، در پی کشف استعدادهای جوان از میان علاقه‌مندان و هنرمندان موسیقی بومی و نواحی کشور است. موسیقی یکی از عناصر تولید برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی است و سازمان صداوسیما نیز ماموریت تولید در بخش‌های فرهنگی، اجتماعی، اعتقادی و …‌. دارد. در همین راستا به موسیقی نیز همواره توجه ویژه‌ای می‌کند.
وی افزود: موسیقی یکی از عناصر برنامه‌سازی است و ساختار و گونه‌های متنوعی دارد. موسیقی محلی و نواحی یکی مهم‌ترین و اصیل‌ترین گونه‌های‌ موسیقی است و در وهله بعدی، موسیقی سنتی قرار دارد که البته در نسل‌های جدیدتر پاپ و موسیقی‌های وارداتی به آن‌ها اضافه شده است. آن‌چه که به هویت ما مربوط می‌شود، اشعار فولکلور و موسیقی محلی هستند که در نقاط مختلف و به ویژه در نقاط مرزی کشور شکل گرفته‌اند و نسل به نسل تا کنون رسیده‌اند.
داور جشنواره «نوترانه» به صحبت هایش ادامه داد: خوشبختانه موسیقی محلی ما در تحولات روزگار و تهاجم فرهنگی فراموش نشده است. البته که بخشی از آن شاید مهجور باشد اما ما تلاش می‌کنیم تا آن بخش که برای رادیو و تلویزیون هم مناسب است را کشف و پخش کنیم.
حسینی با اشاره به رسالت «نوترانه» ذکر کرد: برای اجرای برنامه استعدادیابی، ارزشمندترین رکن آن، نیروی انسانی یا همان هنرمندانی است که بتوانند این موسیقی‌ها را با کیفیت خوب و مناسب و باتوجه به تنوع سلیقه‌ها اجرا کنند. ما به دنبال شناسایی استعدادهای جدید هستیم تا آن‌ها را به مردم معرفی کنیم و تخصصی‌تر به هنرشان ادامه دهند. در نهایت همه این افراد می‌توانند اساتید نسل‌های بعدی و پاسدار هنر موسیقی این مرز و بوم شوند.
وی درباره نقش تلویزیون در جایگاه یک رسانه همگانی تشریح کرد: جدا از تمرین و پژوهشی که شرکت‌کننده‌ها یا علاقه‌مندان باید انجام دهند، رسانه دو وظیفه مهم دارد؛ معرفی شخص هنرمند و پخش آثار او. معرفی و پخش مناسب در کنار کیفیت مطلوب اثر، بسیار حائز اهمیت است.
دبیر جشنواره «نوترانه» درباره میزان استقبال شرکت‌کنندگان گفت: استقبال علاقه‌مندان از برنامه «نوترانه» بیش از انتظار ما بود زیرا تبلیغات و فراخوان زیادی برای جذب شرکت‌کنندگان منتشر نکرده بودیم. در حوزه موسیقی اقوام، قرار نیست قومیتی بر قوم دیگر برتری داشته باشد و ما صرفا تلاش می‌کنیم بدون مقایسه، اثر خوب و باکیفیت هر قوم را به مخاطب بشناسانیم.
وی اضافه کرد: از میان افرادی که اثرهایشان را برای شرکت در «نوترانه» ارسال کرده‌ بودند، ۲۰۰ نفر انتخاب شدند و هر کدام از آن‌ها را دعوت کردیم تا در شهرک سینمایی غزالی، اجرای جداگانه‌ای داشته باشند. در میان آن‌ها، افرادی که کارت طلایی یا نقره‌ای می‌گرفتند وارد مرحله داوری شدند و اکنون ۴۰ نفر را در این مرحله داریم.
حسینی در ادامه یادآور شد: اگر اطلاع‌رسانی بیشتری در راستای برگزاری چنین برنامه‌ای شکل می‌گرفت، بی‌شک افراد بیشتری هم شرکت می‌کردند. همان‌طور که در مناطق مختلف ایران گویش‌های متنوعی وجود دارد، به همان شکل هم برای مردم آن مناطق، میراث شنیداری‌شان اعم از ساز، آواز، نوحه، نغمه و… اهمیت و رونق بسیاری دارد. این را هم بگویم که باتوجه به اطلاع‌رسانی محدودی که داشتیم، جمعیت خوبی در «نوترانه» گرد هم آمده است.
وی در پایان بیان کرد: ساخت چنین برنامه‌هایی موجب می‌شود تا افرادی که فرصت به تهران آمدن ندارند و ناشناخته مانده‌اند، رشد کنند و دیده شوند. هر کدام از این جشنواره‌ها، به سهم خودش استعدادهایی را کشف و معرفی می‌کند تا علاقه‌مندان هم مشتاق شوند. البته برنامه «نوترانه» تلاش دارد در حوزه محتوا و معرفی موسیقی نواحی، افق‌های روشن‌تری را به هنرمندان نشان دهد تا کار هنری همراه با حس خوب و بستر نمایشی که دارد، اثر آموزنده‌ای هم باشد.
انتها یپیام/

source

توسط mohtavaclick